04-09-07

Dantes eerste schooldag en Nathans eerste dagmoederdag

Gisteren was het dan de dag. De dag waar we al zo lang naar uitkeken maar ook vreesden. Maandag 3 september 2007: Dantes eerste schooldag en Nathans eerste dagmoederdag. 's Morgens om 7 u stond ik op en maakte Dante zachtjes wakker. Hij was nog maar net wakker of oejoej hij sprong uit ben en in sneltreinvaart liep hij naar het potje in de badkamer (oftwel in de "kadkamer" zou Dante zeggen) waar hij een grote pipi deed. Na hem efkes te wassen, zijn kleertjes aandoen gingen we samen (mama voorop zodat ze Dante kan opvangen als hij zou vallen) de trap af. Omdat het de eerste schooldag was kreeg Dante in plaats van een boterham een pannekoek en een melkje als ontbijt. Terwijl Dante aan het ontbijten was, maakte ik Nathan wakker, gaf hem zijn melkje, liet hem een boertje doen, ververste zijn pampertje, deed zijn nieuwe kleertjes aan en legde hem in de maxi-cosi. Dantes ontbijt was ondertussen ook binnengespeeld (pannekoeken gaan duidelijk sneller naar binnen dan boterhammen). Papa maakte nog snel een fotootje van de twee grote flinke broers.

20070903_004_web

 20070903_003_web

En toen was het oejoej al 8u. Hoog tijd om te vertrekken. En zoals je hieronder ziet, Dante zag het zitten (nu toch nog wel).

20070903_008_web

Eerst werd Nathan met flesjes, slaapzak, handdoek, washandje, tutje, melkpoeder, reservekleertjes, vochtige doekjes, pampers en de nodige instructies afgezet bij Heidi. Dante zat ondertussen achteraan in de auto en wou niet uitstappen om Heidi een goedendag te zeggen. Waarschijnlijk komt dit omdat hij van Lowie (zijn grote voorbeeld) heeft gezien dat hij ook altijd in de auto bleef zitten als zijn mama of papa het kleinere broertje Arthur afzetten bij Heidi en Dante wou het natuurlijk ook zo.

Nathan ons klein lachbekje was al lekker aan het kirren toen Heidi hem uit zijn maxi-cosi haalde om in het wiegje te leggen. Nog een klein kusje aan Nathan en nu was het de beurt aan grote broer die om 8u35 op school moest zijn. Rond 8u25 arriveerde we aan de schoolpoort. Dante die nog altijd even enthousiast was deed de poort open en stapte naar binnen. En toen opeens kneep zijn handje wat harder mijn hand vast. Zijn enthousiasme was op slag verdwenen en hij liep al heel wat dichter tegen me aan toen hij de spelende kleuters, mama's en juffen zag.

Dante fluisterde "Mama, niet weggaan". De tranen stonden hem nader dan het lachen. Met Dante dicht tegen me aan gingen we naar juf Ilse die zich over hem wilde ontfermen maar daar wilde Dante helemaal niet van weten. Toen kwam Lowie met zijn mama binnen en Dantes gezicht klaarde helemaal op, ook Lowie was blij om Dante te zien en hun enthousiasme vergaten ze efkes de mama's en dat het de eerste schooldag was en ik heb van dit moment gebruik gemaakt om Dante snel een kus gegeven en "tot vanavond" te zeggen en ben weggegaan. Het deed pijn in mijn hartje om hem zo te moeten vertrekken maar ik dacht dat dit de beste manier was anders was er gegarandeerd op een drama uitgedraaid. Toen ik naar buiten ging kwam net de bakker van de overkant toe met zijn dochtertje Chloé en hij zei dat hij efkes ging checken hoe het met Dante was. Toen hij terugkwam zei hij dat Dante nog niet enthousiast aan het spelen was maar dat hij ook niet aan het wenen was. Dus een beetje opgelucht ging ik naar huis. Wachten tot het 4 u was.

Het eerste wat ik opmerkte toen ik Dante 's avonds ophaalde was dat hij niet meer zijn broek van vanmorgen aan had en ook niet zijn reservebroek (tièns). En ja hoor juf Ilse zei dat hij zich na 10 minuutjes alles eerst te observeren zich goed op zijn gemak voelde tussen de andere kindjes van de klas, dat hij heel veel gespeeld heeft maar dat hij ook tweemaal in zijn broek had gepist. Oeps... Nu de juf zei dat ik mij daar niet direct zorgen over moest maken. Dat hij waarschijnlijk niet heeft durven vragen om naar de w.c. te gaan en dat het morgen wel beter zou gaan (ik hoop het zo) want thuis is hij toch al een week of 3 proper met slechts één accidentje.

Thuis aangekomen opende ik Dantes boekentasje en daar zaten twee natte broeken en onderbroeken in. Daarnaast zat er ook een map met een heleboel symbooltjes van een banaan er in. Blijkbaar is Dantes symbool in de klas een banaan. Het is nu de bedoeling dat ik op al zijn koeken, fruitjes en drankjes dit symbooltje plak en de juf legt in het begin van de dag alle koeken, drankjes en fruitjes in een mand. De kindjes moeten dan leren zoeken naar hun symbool ("het begin van gestimuleerd lezen" staat er in de brief, amaai!)

banaan
Om 7 uur (nog nooit zat hij zo vroeg in zijn bed) was Dante die avond zonder al te veel morren(na een uurtje spelen, avondmaal opeten, chocomelkje uitdrinken, tanden poetsen, wassen en luisteren naar een verhaaltje van de draaimolen) op weg naar dromenland. Terwijl Dante in dromenland was, waste moeder al zijn broeken, kaftte zijn weg-en-weerschriftje, plakte moeder een banaan op een banaan en op een koekje, sterilliseerde Nathan zijn flesjes, gaf Nathan zijn laatste melkje, speelde wat met Nathan die vrolijk kirde en stak Nathan rond 9u in zijn bedje. Daarna heeft mama nog naar de grote oversteek op één gekeken en is ze ook naar Bethlehem gegaan om de volgende ochtend om 7u paraat te staan voor een nieuwe schooldag. Dante en Nathan zijn ondertussen terug afgezet op school en bij de dagmoeder zonder problemen (oef!) Nog efkes en het wordt een sleur.

09:06 Gepost door Jess in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

:-) goeie morgen Jessica
die "ongelukjes" kunnen nog eens gebeuren hé
het is allemaal nog nieuw en ze zijn overdonderd door alles wat ze zien en horen
dat zal wel beteren
een fijne dinsdag je toegewenst
groetjes

Gepost door: Borriquito | 04-09-07

school Zo leuk om hier een uitgebreid verslag te komen lezen zeg!
Hier moet gewoon hun naam op de koeken geschreven worden. Ben eens benieuwd welk kapstoksymbooltje Matthias heeft, want dat wordt dan ook op de aanwezigheidskalender gebruikt. En het gekke was dat Matthias gisteren zei: wil geen banaan zijn! Dus of, hij is ook een banaan, ga ik morgen weten, of: hij is iets anders en was bang dat hij een banaan zou zijn...? Ben eens benieuwd!

Liefs,
Inge

Gepost door: Inge | 04-09-07

Hallo Jess Ik had eerst het laatste postje gelezen en pas nu dit hier... nu snap ik natuurlijk het "ontbijt"verhaal helemaal... ja zeg, hoe zou je zelf zijn hé ;o))) ???

Die eerste schooldag taferelen... heel herkenbaar natuurlijk, ik heb het 3x meegemaakt en telkens weer was dit voor mij een "rotdag" want ik had nog meer hartzeer waarschijnlijk dan de kinderen zelf ;o))) Maar wat moet dat moet dan maar en uiteindelijk voelen ze zich al snel thuis in de klasjes hé...

Ik zie dat het bij jou niet anders vergaat en dus is deze eerste stap naar het "groot worden" bij jouw kinderen een duidelijk succes geworden... proficiat !!! Geniet nu nog wat van de stilte in huis als de kinderen er niet zijn want eens ze er wél zijn veronderstel ik dat ze heel wat te vertellen hebben hé (allé ja, Dante dan toch hihi)

Ik wens je alvast een hele fijne avond toe met het gezinnetje...

Lieve groetjes van Lucky

Gepost door: Lucky | 04-09-07

De commentaren zijn gesloten.